Κατηγορίες: Argentina 2008, Ταξιδεύοντας | Ετικέτες: Argentina, Αργεντινή, Ταξίδια
Λίγες ώρες μένουν μόνο για να επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο για Μπουένος Άιρες. Εκεί που περιμέναμε από το καλοκαίρι να περάσουν 2 μήνες, ούτε που κατάλαβα πως πέρασε ο καιρός. Όμως, δύσκολα ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι σε λίγο θα βρίσκομαι 7.000! μίλια από το σπίτι μου.
Μόλις, έχω γυρίσει από τη παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του πολυπράγμων, ταξιδευτή-πρότυπο Δημήτρη. Στο βιβλίο αυτό κάνει λόγο για τις εμπειρίες και τις απόψεις του από τη περιήγησή του στη Κούβα. Ότι πρέπει δηλαδή για διάβασμα εν πτήση μαζί με το «Μοναχικό Ταξιδιώτη» του Κέρουακ.
Τακτοποιώ τις τελευταίες λεπτομέρειες. Τσεκάρω τα τελευταία πράγματα στη λίστα. Βλέπω και λίγο παιχνίδι. Η Πανάθα δεν μας τα είπε καλά. Παρά τη προσπάθεια, απέτυχε. Για να δούμε τώρα λοιπόν τι μέλει γενέσθαι. Περνάω και τα τελευταία τραγούδια στο 1mb mp3 player. M83, Portishead, Piano Magic, Radiohead, Editors, Monika, Holy Fcuk, κ.α. Τελευταία σχετικά ακούσματα. Το σακίδιο είναι σχεδόν έτοιμο. Θα με περιμένει αύριο να φύγουμε για ΕΛ-ΒΕΛ. Τελικά κατάφερα να βάλω όλα τα απαραίτητα στο σάκο των 50 λίτρων (37λ ο βασικός + 13λ ο μικρότερος). Παρόλο που θα αντιμετωπίσουμε από χειμώνα έως (βασικά) άνοιξη και (λίγο) καλοκαίρι πήρα λίγα και καλά.
Η ώρα πήγε μία. Υποτίθεται πως το προηγούμενο βράδυ πρέπει να κοιμηθείς καλά και να ξεκουραστείς και ‘γω γράφω αυτές εδώ τις γραμμές. Θα ‘χουμε χρόνο για ύπνο αύριο εξάλλου. Λοιπόν, αυτά…πάω να ονειρευτώ.
Hasta la vista gauchos!
Υ.Γ.: εδώ και μία ιδανική λίστα με μερικά απαραίτητα πράγματα και μη που έφτιαξα για το ταξίδι στην Αργεντινή Argentina-Check-List.
Κατηγορίες: Argentina 2008, Ταξιδεύοντας | Ετικέτες: Argentina, Αργεντινή, Λατινική Αμερική, Ταξίδια
Το πέρασμα του Ατλαντικού και πιο συγκεκριμένα η περιπλάνηση στη Λατινική Αμερική ήταν κάτι που στριφογύριζε στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Ήδη τα ταξίδια είχαν αρχίσει να γίνονται νοερά και σε αυτό βοηθούσαν και οι ιστορίες του Δημήτρη.
Έτσι λοιπόν πριν μερικούς μήνες αποφάσισα να βάλω το σχέδιο σε δράση. Αντί για καλοκαιρινές διακοπές σε κάποιο ελληνικό νησί, ταξίδι στη μακρινή Αργεντινή καταμεσής της άνοιξης (δηλαδή τέλη Οκτώβρη). Θα έλεγα πως κατέληξα στην επιλογή της Αργεντινής, μιας και πρόκειται για την πιο εύκολα προσβάσιμη χώρα για κάποιον που δεν έχει εμπειρία σε τέτοια ταξίδια και επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Λατινική Αμερική. Βέβαια, η κουλτούρα, η γεωγραφική πολυμορφία, το «Παρίσι του Νότου», το «Τέλος του Κόσμου», αλλά και η πριν μερικά χρόνια κατάρρευση του οικονομικού συστήματος της χώρας είναι μερικά στοιχεία που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον.
Στο ταξίδι αυτό αποφάσισε να με ακολουθήσει και ένας φίλος, ο οποίος τελικά πείσθηκε πως αξίζει το κόπο και ότι πρόκειται για εμπειρία ζωής. Λόγω δουλειάς, συμφωνήσαμε στο να διαθέσουμε 18 μέρες καθαρά για τη περιπλάνησή μας στην Αργεντινή. Ακούγεται μεγάλο το διάστημα, αλλά ουσιαστικά δεν είναι. Πρόκειται για μια χαοτική χώρα με πολλά διαφορετικά αξιοθέατα. Έχει έκταση 2.766.890 km² (είναι η 8η σε μέγεθος χώρα στο κόσμο), δηλαδή 21 φορές σαν την Ελλάδα! Οπότε χρειάζεται αρκετός χρόνος (τουλάχιστον 1 μήνας) για να πάρει κανείς μια ισχυρή γεύση της ζωής στη χώρα αυτή. Εξάλλου, και τα αεροπορικά εισιτήρια είναι τσουχτερά.
Ψάχνοντας από τον Ιούνιο όλες τις πιθανές λύσεις για να πετύχουμε το πιο οικονομικό εισιτήριο, τελικά κλείσαμε από ένα ελληνικό διαδικτυακό πρακτορείο εισιτήρια με την Alitalia. Ήταν η πιο οικονομική λύση από Ελλάδα. 1060€/άτομο για αναχώρηση στις 23 Οκτωβρίου, μέσω Ρώμης και Σάο Πάολο (Varig μέχρι ΜΑ) στο πήγαινε και απ’ ευθείας μέσω Ρώμης στο έλα. Ο πιο δημοφιλής τρόπος είναι με Iberia μέσω Μαδρίτης, αλλά η περίπτωση αυτή κόστιζε 100-150€ παραπάνω και δεν βόλευαν και οι ώρες. Οι πτήσεις προς την Αργεντινή κατά ένα περίεργο λόγο είναι σε μεγάλη ζήτηση όλο το χρόνο και είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς κάτι οικονομικότερο από Αθήνα. Τα πιο φθηνά εισιτήρια είναι από Μαδρίτη και Φρανκφούρτη, όχι όμως πάλι και τόσο φθηνά, ώστε να αξίζει να φτάσει κάποιος πρώτα εκεί.
Κλείνοντας τα εισιτήρια, το βασικό ζήτημα λοιπόν (και το πιο δύσκολο) ήταν στο να αποφασίσουμε ποιες περιοχές να επισκεφτούμε στις 18 αυτές μέρες και τι να αφήσουμε τελικά απ’ έξω. Μετά από διάφορα ταξίδια στο εξωτερικό έχω καταλήξει στο αξίωμα «λίγα και καλά», παρά στο τρέξιμο για να δεις όσα περισσότερα γίνεται. Εξάλλου πιστεύω στην έννοια του ταξιδιώτη και όχι του τουρίστα. Δηλαδή χρειάζεται χρόνος για να βιώσεις μια ξένη κοινωνία. Βέβαια, επειδή δεν ξέρεις πότε θα ξαναβρεθείς στη μακρινή αυτή χώρα, είπαμε να συμπεριλάβουμε στη περιπλάνησή μας τα δύο άκρα της χώρας, πέρα από τη πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες (ΜΑ). Τη Γη του Πυρός και πιο συγκεκριμένα τη νοτιότερη πόλη του κόσμου, την Ουσουάια και τους καταρράκτες του Ιγκουασού, στα βόρειο-ανατολικά σύνορα με τη Βραζιλία. Δύο ομολογουμένως από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της χώρας.
Ψάχνοντας αρκετά για το πως θα οργανώσουμε τις δύο αυτές εκδρομές, ώστε να κρατήσουμε το μπάτζετ χαμηλά, καταλήξαμε στο να κλείσουμε μόνοι μας τα αεροπορικά εισιτήρια, αντί για το σαφώς πιο κοστοβόρο πακέτο μέσω ταξιδιωτικών πρακτορειών, ακόμα και από το ΜΑ. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ξένος τουρίστας στην Αργεντινή πληρώνει διαφορετικές τιμές (και αρκετά αυξημένες) στα διάφορα εσωτερικά αεροπορικά εισιτήρια και τουριστικά πακέτα, από αυτές που πληρώνουν οι ντόπιοι. Εδώ σταθήκαμε τυχεροί, διότι χάριν στο διαδίκτυο καταφέραμε να κλείσουμε μέσω ενός μεγάλου ισπανικού site τις δύο εσωτερικές πτήσεις σε πολύ καλές τιμές, κοντά σε αυτές που πληρώνουν οι ντόπιοι. Δηλαδή, 250€ περίπου το άτομο για τη κάθε μία πτήση, ενώ από την Αργεντινή μας ζητούσαν πάνω από 400€/πτήση!
Πέρα λοιπόν από τις δύο αυτές εκδρομές (4 ημέρες για τη Γη του Πυρός και 3 για τους καταρράκτες) έχουμε σχεδιάσει να επισκεφτούμε τη κοντινή Ουρουγουάη (παρόλο που οι πληροφορίες μας λένε πως δεν αξίζει ιδιαίτερα), το δέλτα του Παρανά και τις πόλεις Τίγκρε και Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο. Από κει και πέρα βλέπουμε. Αποφασίσαμε να επικεντρώσουμε τη προσοχή μας στη τεράστια πόλη του ΜΑ, όπου θα περάσουμε τις περισσότερες μέρες. Για ακόμη μια φορά σταθήκαμε τυχεροί, αφού καταφέραμε να εντοπίσουμε ένα φίλο από το Εκουαδόρ, ο οποίος ζει και εργάζεται εκεί, και προθυμοποιήθηκε να μας φιλοξενήσει. Άρα θα έχουμε και κάποιον εκεί να βασιστούμε.
Έτσι αφήνουμε έξω τη μοναδική Κόρδοβα, η οποία απέχει 700 χλμ από τη πρωτεύουσα, το Βορρά, τη Μεντόσα κοντά στη Χιλή, αλλά και τη Παταγωνία. Είπαμε, πρόκειται για απέραντη χώρα.
Τέλος, μέχρι τώρα έχουμε σχεδιάσει να παρακολουθήσουμε ποδοσφαιρικό αγώνα με τη Μπόκα Τζούνιορς, ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής, το Creamfields, καθώς και τη Fiesta de la Tradicion.
Κατηγορίες: Οικονομία | Ετικέτες: Bjork, Economic Crisis, Iceland, Sigur Ros
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι μια χώρα σαν την Ισλανδία θα έφτανε στο χείλος του γκρεμού; Μια χώρα που αποτέλεσε τα προηγούμενα χρόνια πρότυπο ανάπτυξης και κατάφερε να επιτύχει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα ευημερίας παγκοσμίως για τους πολίτες της. Μια χώρα που έχει κερδίσει πολλούς εξ ημών χάριν στα εξωπραγματικής ομορφιάς τοπία, στους εξαιρετικούς μουσικούς που βγάζει (Bjork, Múm, Sigur Ros, κ.α.), αλλά και γενικότερα χάριν στην σχεδόν απόκοσμη ισλανδική κουλτούρα που ακροβατεί μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας*.
Αυτοί βέβαια που δεν εξεπλάγησαν ήταν αυτοί που παρακολουθούσαν στενά την ισλανδική οικονομία και διέβλεπαν πως ο τρόπος ανάπτυξης των 3 μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας ήταν ιδιαίτερα ριψοκίνδυνος, αφού το κράτος δεν είχε τα απαραίτητα χρηματικά αποθέματα για να στηρίξει τα υπερβολικά τους ανοίγματα.
Παρόλο που έχουν γίνει σημαντικές και απότομες αλλαγές στην κάποτε ήπια καθημερινότητα των Ισλανδών, και θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε τις επιπτώσεις της πιστωτικής κρίσης στην πραγματική ζωή των πολιτών, εδώ δεν υπάρχει ιδιαίτερη ενημέρωση από τα μέσα. Ευτυχώς που υπάρχει το διαδίκτυο.
Έτσι λοιπόν, πληροφορούμαστε από μαρτυρίες των ίδιων των πολιτών της Ισλανδίας, πως για παράδειγμα η κατάρρευση των τραπεζών πήρε μαζί και τις καταθέσεις περίπου 50.000 μικροκαταθετών. Επίσης, πολλοί είναι αυτοί που έχουν έντονο προβλήματα με τα δάνειά τους καθώς οι τιμές αυξάνουν. Άλλη σημαντική επίπτωση της κρίσης είναι οι απολύσεις εργαζομένων, κυρίως στο τραπεζικό κλάδο και κατ’ επέκταση η αύξηση της ανεργίας.
Οι ξένοι κάτοικοι εγκαταλείπουν τη χώρα. Συγκεκριμένα, αναφέρει κάποιος ότι τα αεροπλάνα φεύγουν γεμάτα για Βαρσοβία και γυρίζουν άδεια. Βέβαια, οι τράπεζες δίνουν σε όσους φεύγουν από τη χώρα μέχρι 300 δολάρια και αυτό με την επίδειξη του εισιτηρίου.
Η κατάρρευση της ισλανδικής κορώνας (στην αρχή του έτους 1 ευρώ αντιστοιχούσε σε 62 κορώνες, ενώ έφτασε πριν λίγες μέρες στη κεντρική τράπεζα της χώρας να εκτοξευτεί πάνω από 150 κορώνες, ενώ στη μαύρη αγορά και στις ξένες αγορές συναλλάγματος το ευρώ αντιστοιχεί σε 300 κορώνες!) οδήγησε σε αυξημένες πληθωριστικές πιέσεις (από 14-15% που ήταν με το που άρχισε η κρίση, προβλέπεται ότι μέχρι το τέλος του έτους ίσως να σκαρφαλώσει 75% ακόμα) με αποτέλεσμα να παγώσουν οι εισαγωγές και να αρχίζουν να αυξάνονται οι τιμές των αγαθών. Παρόλο που τα υπάρχοντα αποθέματα σε είδη πρώτης ανάγκης λένε ότι αρκούν για 3-5 εβδομάδες, οι Ισλανδοί έχουν σπεύσει στα σούπερ μάρκετ για προμήθειες και εμφανίζονται οι πρώτες ελλείψεις.
Βέβαια, αυτή η κατάρρευση της κορώνας έχει και τη θετική της πλευρά. Είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να εισρεύσει περισσότερος τουρισμός στη χώρα, αφού τώρα η Ισλανδία είναι πιο προσβάσιμη από ποτέ.
Το γεγονός ότι τα πράγματα ακριβαίνουν, ενώ αντιθέτως η αγοραστική τους ισχύ μειώνεται, τους έχει οδηγήσει στο σφίξιμο του ζωναριού και σε μεγάλο βαθμό στην αναθεώρηση της καταναλωτικής τους συμπεριφοράς, αν και κάποιοι λένε πως τα Range Rover συνεχίζουν να κυκλοφορούν ακάθεκτα. Οι Ισλανδοί είχαν πάρει υπερβολικά πολλά καταναλωτικά δάνεια, σε ποσοστό αντιστοιχίας 213% του διαθέσιμου εισοδήματος.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα όπως φαίνεται είναι ο έντονος προβληματισμός για το τι μέλει γενέσθαι. Αν θα μπορέσουν αυτοί που θα απολυθούν να βρουν νέα δουλειά, πως θα τα βγάλουν πέρα και πως θα ξεπληρώσουν τα δάνειά τους. Αυτή η ανασφάλεια, όπως αναφέρεται, είναι μια καλή ευκαιρία για αυτό που λένε οι άγγλοι “back to basics”.
Επίσης, η κατάρρευση του εθνικού τους νομίσματος, τους οδήγησε και σε αναθεώρηση της επικρατούσας άποψης περί μη ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα η πλειοψηφία πιστεύει πως η χώρα πρέπει να ενταχθεί τελικά στην ΕΕ. Εντούτοις, παρά το αρνητικό κλήμα και τη γενικότερη δυσαρέσκεια, δεν φαίνονται διατεθειμένοι οι Ισλανδοί να βγουν στους δρόμους και να διαμαρτυρηθούν.
Αξίζει τέλος να σημειωθεί πως η απόφαση Brown (επικαλούμενη τον τρομοκρατικό νόμο) να δημεύσει τα πάγια της ισλανδικής τράπεζας Landsbanki στη Μεγάλη Βρετανία για να διασφαλίσει τις καταθέσεις των 300.000, παρά την επίσημη διαβεβαίωση του Ισλανδού πρωθυπουργού ότι θα πληρωθούν όλες οι καταθέσεις, εξόργισε τους Ισλανδούς και δημιούργησε μια κόντρα με τους Βρετανούς, η οποία έχει περάσει και σε επίπεδο άτυπων συζητήσεων σε φόρα του διαδικτύου.
Παρακάτω, ακολουθεί κι ένα φορτισμένο μήνυμα, με δώσεις υπερβολής, από Έλληνα κάτοικο της Ισλανδίας, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Derby.
«Η Ισλανδία χρεοκόπησε, με οφειλή 120 δις ευρω! Η κορώνα Ισλανδίας σκοράρει μόλις λίγο πάνω από το δολάριο της Ζιμπάμπουε. Η κατάσταση δεν έχει σταθεροποιηθεί μέχρι στιγμής. Το ξένο εργατικό δυναμικό εγκαταλείπει την χώρα. Οι Ισλανδικές εταιρείες κλείνουν η μία με την άλλη. Οι εισαγωγές έχουν παγώσει γιατί δεν υπάρχει συνάλλαγμα. Μέσα σε μία βδομάδα έχει απολυθεί 5000 κόσμος, το 5% του τρέχοντος εργατικού δυναμικού. Ο πληθωρισμός φτάνει το 30% και έπεται συνέχεια… Οι αυτοκτονίες δεν ανακοινώνονται οι ληστείες αυξήθηκαν θεαματικά! Τα αυτοκίνητα αρχίζουν να λιγοστεύουν στους δρόμους λόγω ακρίβειας. Πουλιέται το ευρω ή ο,τι ξένο συνάλλαγμα στη μαύρη γιατί οι τράπεζες δεν διαθέτουν πια, παρά μονάχα όταν φεύγεις από την χώρα μπορείς να πάρεις μέχρι 300 δολάρια με την επίδειξη του εισιτηρίου…. Θέλεις κι άλλα! Έτσι όπως έχουν τα πράγματα κανείς δεν ξέρει τι ξημερώνει αύριο. Δεν θα μπορώ να πληρώνω τα ασφάλιστρα στον Διονύση και την δόση του δανείου που έχω σε ευρώ. Εσείς εκεί πως μπορείτε να βοηθήσετε; Εδώ δεν εκδίδονται δάνεια πια, ούτε πουλιέται τίποτα!». Είναι πέρα για πέρα αληθινό, για να πάρετε μια «πικρή» γεύση από την οικονομική καταστροφή μιας χώρας!»
Πηγές
- http://www.icelandreview.com/
- http://en.wikipedia.org/wiki/2008_Icelandic_financial_crisis
- http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=%E9%F3%EB%E1%ED%E4%E9%E1&a=&id=18363344
- http://www.elpais.com/articulo/economia/Islandia/ahoga/geiser/elpepieco/20081012elpepieco_11/Tes
- http://www.euro2day.gr/ftcom_en/126/articles/380766/ArticleFTen.aspx
- http://ftalphaville.ft.com/blog/2008/10/03/16644/the-news-from-iceland-thetta-er-buid/
- http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=948788
